Category: Schrijven

Pegida’s Provokaties

De ingekorte versie  van dit stuk werd op 29 februari als ingezonden brief in de Volkskrant gepubliceerd. http://www.volkskrant.nl/opinie/pegida-lijkt-rol-provo-te-hebben-overgenomen~a4253530/ (het bovenste bericht).

 

Afgelopen zaterdag werd Pegida Nederland-voorman Edwin Wagensveld aangehouden wegens het tonen van een hakenkruis op een spandoek. De swastika werd op het spandoek in een prullenbak gegooid. Edwin kon zijn grijns niet onderdrukken toen hij naar het politiebusje werd afgevoerd, op één van de nieuwsfoto’s lijkt hij zelfs z’n tong uit te steken.

Het weekend daarvoor griste Edwin direct een roze varkensmuts van het hoofd van een Pegida-aanhangster toen de politie haar verzocht die af te zetten. Enkele minuten later werd hij naar het politiebusje begeleid, met diezelfde varkensmuts op het hoofd, u kent de beelden. Hij probeerde verontwaardigd te kijken maar kon weer zijn lach niet onderdrukken. De varkensmutsen zijn intussen niet meer aan te slepen.

Vooral die varkensmutsen doen denken aan de witte spandoeken en de befaamde krenten van Provo. Pegida’s acties hebben ook een ludiek karakter. Daarnaast zet Pegida ons aan het denken over het huidige demonstratiebeleid. Hoe ver kun je gaan in het beperken van protesten? En wordt elke groep wel hetzelfde behandeld?

Aan Provo heeft Nederland haar belangrijkste demonstratievrijheden te danken. Met hun ludieke acties wisten zij ook het demonstreren zelf te vernieuwen, gebruikmakend van media-aandacht stelden zij de heftige reacties van de politie(k) aan de kaak. En met succes.
Rechts Nederland lijkt nu die rol te hebben overgenomen onder aanvoering van Wagensveld. Wie weet waren we dit weekend getuigen van de start van Pegida’s bestorming van het establishment. We wachten de volgende demonstratie af.

Een stille generatie

Al 2500 jaar weet niemand wat men aan moet met de jeugd van tegenwoordig. En toch kunnen we na 2500 jaar gerust zeggen dat de westerling er flink op vooruit is gegaan. Zelfs Plato, die niet bepaald te spreken was over de jeugd van zijn tijd, zou dat niet durven ontkennen. Wanneer jongere generaties het stokje overnemen, betekent dat meestal verandering, en bijna altijd vooruitgang. Het afwisselen van generaties zijn de thesen, antithesen en synthesen van Hegel en Marx in de meest concrete vorm. Een oudere generatie botst met een jongere generatie die een nieuwe generatie opvoedt, enzovoorts. Daarmee wil ik niet zeggen dat de ontwikkeling van een generatie vanzelf gaat, en nauwelijks te beïnvloeden is. Jonge geesten kunnen voor nieuwe problemen komen te staan en gedachtekaders oproepen die nog nooit voor de geest zijn gehaald. Het afzetten van een jonge generatie ten opzichte van een oude lijkt een gegeven. Alsof het een ingreep is van de natuur, om de evolutie op gang te houden.

Ik ben de volgende die aan de beurt is om het stokje over te nemen, maar voorlopig ben ik nog aan het warmlopen. Daarbij kijk ik naar de generatie van mijn ouders, aangezien ik geacht wordt om daar mee te botsen. Ze werden volwassen in de Jaren ‘80, net als nu een tijd van crisis en grote jeugdwerkloosheid. In Nederland, en vooral in Amsterdam, verliest de eerst zo idealistische kraakbeweging haar onschuld. De jongeren gaan de straat op, en breken, wanneer nodig, net zo graag de straat af. Ook in de muziek breekt een nieuwe tijd aan. In de alternatieve scene maakt de ruige en geëngageerde punk plaats voor new wave, een artistiekere stroming waar de boodschap vaak de muziek diende.

Read more →

Het gevaar van databesitas

Bedrijven als Google en Facebook zijn niet meer weg te denken uit onze levens. De functies die deze internetimperia ons aanbieden zijn onmisbaar geworden. Contact en informatie gaat nu over de hele wereld. Dit heeft voor een vlucht van globalisering gezorgd. Ga maar na: je kunt op ieder moment van de dag met wie je maar wilt communiceren. En met één druk op de knop heb je alle mogelijke informatie in alle mogelijke talen.

De bedrijven van Silicon Valley zijn van hun onschuldige idealistische geitenwollensokken-gehalte af, het zijn niet meer de bedrijven die onderzoeken hoe onze levens kunnen worden verbeterd door techniek.

De effecten van globalisering zijn intussen al in vrijwel de hele wereld doorgedrongen: het verkleinen van de relatieve afstand en tijd bij de verplaatsing van goederen en het contact tussen personen. In het proces van globalisering kunnen verschillende fasen worden onderscheiden. De eerste fase begon met steeds betere infrastructuur, die heeft gezorgd voor een snellere reistijd en efficiënter vervoer. Daarna is men gebruik gaan maken van telefonisch en telegrafisch verkeer, die hebben er voor gezorgd dat er contact mogelijk was over vrijwel de hele wereld. De komst van internet heeft niet alleen gezorgd voor (snellere) toegang tot informatie en personen maar heeft er ook voor gezorgd dat er meer mogelijkheden zijn voor interactie dan met de telefoon. Ondertussen is de digitale infrastructuur onmogelijk weg te denken uit onze levens.
Maar hoe meer we afhankelijk worden van digitale infrastructuren, hoe minder wij controle hebben over onze privacy. Bedrijven als Google en Facebook bieden hun diensten niet voor niets gratis aan; de consument is namelijk het product. De bedrijven van Silicon Valley zijn van hun onschuldige idealistische geitenwollensokken-gehalte af, het zijn niet meer de bedrijven die onderzoeken hoe onze levens kunnen worden verbeterd door techniek. Het zijn bedrijven geworden die onderzoeken hoe onze levens zoveel mogelijk kunnen worden beïnvloed door techniek. Facebook en Google zijn de grootste reclamebedrijven van de wereld. Alle innovaties die deze bedrijven doen zijn om zoveel mogelijk data van de gebruiker binnen te halen. Data zijn het digitale goud.
De globalisering van data vormt een enorme bedreiging voor iedereen die waarde hecht aan individuele vrijheid en het recht op privacy. Het verzamelen van data neemt buitensporige vormen aan, databesitas is niet voor niets een veelgebruikt begrip geworden. Zonder dat we het weten hebben een aantal bedrijven het vertrouwen gewonnen van de meerderheid van de burgers, en zo is voor hen een monopolie op data ontstaan. En je privégegevens zijn in deze tijd van individualisering je meest kostbare bezit.
Read more →